DENİZLİDE GEZİLECEK YERLER 

Atatürk ve Etnografya Müzesi:

Denizli'nin merkezi Uçancıbaşı Mahallesi'nde bulunan ve bugün müze olarak kullanılan binanın yapım tarihi ile ilgili kesin bir belge yoktur. Ancak 19. yüzyıl sonlarında Rum asıllı ve sonradan Türk tabiiyetine geçen Kilon Vandazoflus tarafından yaptırıldığı halktan arasında dolaşan bilgilerden anlaşılmaktadır. Yapı İki katlı olarak inşa edilmiş olup, her iki katta da ortaya sofaya açılan odalardan oluşmaktadır. Üst katın boydan boya uzanan sofası giriş cephesinde ve bu cepheyi hareketlendiren çıkma bir balkona açılır. Arka cephe ise; iki kat boyunca yükselen ve sonradan İlave edildiği anlaşılan bölüme açılmaktadır. İnşaat tekniği olarak: Ana duvarları kagir, ara duvarları ise ahşap karkas seklinde yapılmıştır. Binaya giriş ön ve arka cephede bulunan ve aynı özelliklere sahip çift kanatlı ahşap kapılar ile sağlanmaktadır. Pencereler dikdörtgen şeklinde ve basık kemerlidir. Sürgülü çerçeveli pencereler, dıştan iki yana açılan kepenklerle korunmuştur. Üst örtü kırma çatı olup Marsilya tipi kiremit ile örtülüdür. Zemin kat duvarlarının üst kenarlarındaki alçı silmeler ile üst kat tabanını taşıyan ahşap direklerin üzerlerini örten yivli ve meander bezemeli silme başlıklı dekoratif köşe peylerinden başka süsleme bulunmamaktadır. Binanın üst katında etnografik nitelikteki kültür varlıkları sergilenmektedir. Ayrıca Atatürk'ün Denizli'ye geldiğinde, kaldıkları odada, gardırop, pirinç başlıklı karyola, divan ve barok stili bir çalışma masası teşhir edilmektedir. Odalardan bir tanesinde temsili olarak bir Denizli evi sergilenmektedir.

Hierapolis Arkeoloji Müzesi:
Hierapolis kentinin en büyük yapılarından biri olan Roma Hamamı, 1984 yılından bu yana Hierapolis Arkeoloji Müzesi olarak hizmet vermektedir. Müzede Hieropolis kazılarından çıkan eserlerin yanında Laodikeia, Colossae, Tripolis, Attuda gibi Lycos (Curuksu) vadisi kentlerinden gelen eserler de bulunmaktadır. Ayrıca Tunç Çağı'nın en güzel örneklerini veren Beycesultan Höyüğü'nden elde edilen eserler müzenin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Caria, Pisidya ve Lidya bölgelerindeki bazı yerleşimlerinden ortaya çıkarılan eserler Hierapolis Müzesi'nde toplanmış ve sergilenmektedir. Hierapolis Hamamı'nın bölümlerinden olan 3 kapalı mekan ile doğu bitişiğindeki kütüphane ve gymnasium olarak bilinen açık mekanlar müze teşhir alanları olarak düzenlenmiştir. Küçük ve büyük bir çok eserin sergilendiği bu mekanlar; A Salonu, B Salonu ve C Salonu olmak üzere 3 kapalı mekandan oluşmaktadır. Açık teşhirde sergilenen eserler ise daha çok mermer ve taş eserlerdir.

Pamukkale:
Denizli'ye 20 km. uzaklıkta, eski Hierapolis kentinin bulunduğu alandadır. Karstik alanlardan çıkan suların bünyesindeki kireç çözeltisi buharlaşma ve sudaki karbondioksitin ayrışması sonucu Çökelerek genellikle beyaz renkte ve pamuk balyalarını andıran kalker tülleri Pamukkale travertenlerini oluşturmuştur. Kaplıca suları kalp, damar sertliği, tansiyon, romatizma, deri, göz, raşitizm, felç, sinir ve damar hastalıkları, ılık içildiğinde spazmlı midelere iyi gelmektedir. İdrar söktürücüdür. Böbrek kum ve taşlarında, idrar yolu iltihaplarında etkilidir. Damar iltihapları ve reyon hastalığının tedavisinde yararlıdır.

Güney Şelalesi:
Denizli yeşille suyun birleştiği görülmeye değer şelaleleriyle bir gezi ve turizm cennetidir. Bu şelalelerin en ünlüsü Güney ilçesinin yaklaşık 4 km güneyinden geçen Menderes Nehri'nİn kenarındaki Güney Şelalesi'dir. Güney Şelalesi Cinlere köyü sınırları içinde yeralmaktadır. Şelale doğal güzelliği bakımından nefis bir doğa harikasıdır. Çal ilçesine bağlı Sakızcılar köyünde yer alan Sakızcılar Asma Altı Şelalesi tabii bir güzellik sergilemekte ve görenleri hayran bırakmaktadır. Ağlayan Kaya olarak bilinen şelale 30 metre yükseklikten dökülmektedir. Yeşille suyun birleştiği şelalenin dibinde ise alabalık yetiştirilmektedir. "Hoca'nın Yeri" olarak bilinen yer ilçe halkı taralından çok sevilen bir piknik yeridir.

Kaleiçi:
Denizli merkezinde gezilebilecek yerlerden biri de Kaleiçi adıyla anılan en eski çarşıdır. Yaklaşık 800 metre uzunluğunda ve 1 metre kalınlığında sur duvarıyla çevrilidir. Surların yapılış tarihinin Türkler'in Anadolu'ya gelişlerinden önce, Bizans Devri'nde var olduğu bilinmektedir. Kaleiçindeki yerleşimin, buraya 5 km. uzaklıktaki Laodikeia'nın terk edilmesinden sonra 11. yüzyılda başladığı bilinmektedir.